Bonifitacyjna klasa gleb

Awatar użytkownika
Administrator
Posty: 343
Studiuję: Inż-Śr
Lokalizacja: /home

Dziekan, 25 sty 2013, 14:04

BONIFITACYJNA KLASA GLEB

Gleby gruntów ornych
KLASA I – gleby orne najlepsze
Gleby te występuja zawsze w dobrych warunkach fizjologicznych tj na równinach i na bardzołagodnych pchyłościach. Są zasobne we wszystkie skladniki pokarmowe roślin, maja dobra naturalną strukture nawet na znacznej głebokości, są łatwe do uprawy, ciepłe, czynne, przepuszczalne i przewiewne, nie zaskorupiają się. Udają się na nich wszystkie rośliny uprawne.
KLASA II – gleby orne bardzo dobre
Mają zbliżone właściwości do gleb klasy I, występują w nieco gorszych warunkach choć jeszcze dobrych, warunkach rzeźby terenu. Mają gorsze stosunki wodne, są mniej przepuszczalne, mniej przewiewne i nieraz troche trudniejsze do uprawy, w zasadzie udają się na nich te same rośliny uprawne co na glebach klasy I, ale przy średniej kulturze rolnej plony są niższe. Nadają się pod płodozmiany specjalne dla najbardziej wymagających roślin uprawnych.
KLASA IIIa – gleby orne.
Zalicza się tu gleby mające już wyraźnie gorsze właściwości fizyczne i chemiczne lub wystepujące w gorszych warunkach fizjograficznych od gleb klasy I i II. Odnosi się to przedewszystkim do stosunków wodnych. Dlaego wybor roslin, które mogą być uprawne, jest mniejszy. Wysokość plonów waha się w szerokich granicach w zalezności od stopnia kultury, umiejętności upraw i nawożenia, a także w pewnym stopniu od warunków atmosferycznych.
KLASA IIIb
Zasadniczo są to gleby zblizone właściwościami do gleb klasy IIIa , ale w większym stopniu zaznaczają się ich gorsze własciwości fizyczne i chemiczne lub gorsze warunki fizjologiczne. Poziom wód gruntowych ulega jeszcze wiekszym wahaniom, a plony uzależnione są od warunków atmosferychnych, niektóre z nich bywają okresowo za suche, inne mogą być okresowo za mokre. Gleby te mogą być narażone na erozje, niektóre z nich są trudniejsze do uprawy
KLASA IVa – gleby orne średniej jakości, lepsze.
Są to gleby o zdecydowanie mniejszym wyborze roslin uprawnych niż gleby wyższych klas. Na ogół uzyskuje się na nich średniej jakości plony, nawet gdy stosuje się dobrą agrotechnikę. Plony roslin w znacznym stopniu uzależnione są od ilości i rozkładu opadów atmosferycznych szczególnie w okresie wegetacji. Gleby te występują na gorszym położeniu, na większych spadkach i często narażone są na erozje wodną, są ciężkie w uprawie, w okresach upałów szychają się, tworza głębokie pęknięcia i szczeliny lub bryły trudne do rozbicia.
KLASA IVb – gleby orne średniej jakości, gorsze
Gleby te zasadniczo zbliżone są do gleb klasy IVa, ale są bardziej wadliwe, albo zbyt suche albo zbyt wilgotne. Gleby ciężkie w tej klasie są najczęściej podmokłe, albo zbyt ciężkie do uprawy albo położone w złych warunkach fizjograficznych. Gleby lekkie tej klasy nadają się tylko dla wybranych gatunków drzew owocowych.
KLASA V – gleby orne słabe
Gleby te są mało żytnie, słabo urodzajne i zawodne. Należą tu gleby zbyt lekkie, za suche, przydatne do uprawy żyta i łupin, a w latach obfitujących w opady – ziemniaków. Gleby tej klasy przydatne są pod niektóre gatunki drzew owocowych, udaje się również pszenica , koniczyna biała plony tych roślin są znacznie niższe.
KLASA VI – gleby orne najsłabsze
Gleby te są słabe, wadliwe i zawodne, plony uprawianych na nich roslin są bardzo niskie i niepewne. Należą tu gleby za suche i luźne, na których udają się łupin, natomiast żyto tylko w latach sprzyjających daje średnie plony; gleby bardzo płytkie lub płytkie silnie kamieniste, wskutek tego trudne do uprawy.
KLASA VIRz – gleby pod zalesienie
Są to bardzo ubogie, zbyt suche gleby nie przydatne do uprawy polowej. Gleby te powinny być zalesione. Poziom pruchniczy jest inicjalny, bardzo słabo zaznaczany o miąższości przeważnie około 15 cm.
UŻYTKI ZIELONE
Klasa I – uzytki zielone na glebach mineralnych w próchnicę
Klasa II – trwałe uzytki zielone na glebach mineralnych i mułowo-torfowych
Klasa III - trwałe uzytki zielone na glebach mineralnych i mułowo-torfowych
KLASA IV – trwałe uzytki zielone na glebach mineralnych, mułowo-torfowych, torfowych i murszowych
Klasa V - – trwałe uzytki zielone na glebach mineralnych słabo prochniczych
Klasa VI – trwałe użytki zielone na glebach torfowych mocno zdegradowanych
KOMPLEKSY PRZYDATNOŚCI ROLNICZEJ
To zespół różnych jednostek taksonomicznych gleb, które wykazują zblizone właściwości rolnicze i mogą być podobnie użytkowane. Przy kwalifikowaniu gleb do odpowiednich kompleksów bierze się pod uwage następujące kryteria:
- charakter i właściwości samej gleby
- warunki klimatyczne
- sytuację geomofologiczną
- układ stosunków wilgotnościowych
- przydatność i nieprzydatność gleb pod użytki rolne
KOMPLEKSY GLEBOWO-ROLNICZE
1. kompleks przenny bardzo dobry
2. kompleks przenny dobry
3. kompleks przenny wadliwy
4. Kompleks żytni bardzo dobry
5. Kompleks żytni dobry
6. Kompleks żytni słaby
7. Kompleks żytni bardzo słaby
8. Kompleks zbożowo pastewny mocny
9. Kompleks zbożowo pastewny słaby
10. Kompleks przenny górski
11. Kompleks zbożowy górski
12. Kompleks owsiano-ziemniaczny górski
13. Kompleks owsiano-pastewny górski
14. Gleby orne przeznaczone pod użytki zielone
Akademickie Rozmowy

Wróć do „Gleboznawstwo i rekultywacja”